Częsty problem ze stopą, czyli ostroga piętowa górna

Ostroga piętowa górna to jedno z najczęstszych przypadłości osób, które regularnie uprawiają sport, biegają i prowadzą aktywny tryb życia. Jednocześnie na problemy z ostrogą narażone są osoby, które zawodowo wykonują bardzo dużo kroków każdego dnia. Jest to spowodowane w dużej mierze skomplikowaną budową stopy, która składa się z blisko 30 kości, a oprócz tego ścięgien mięśni i więzadeł. Każdego dnia stopy zmuszane są do przenoszenia  całego obciążenia naszego ciała. Mnożąc to razy ilość kroków, otrzymujemy gigantyczne przeciążenia na ten element anatomiczny. Biorąc pod uwagę te przeciążenia, nie dziwnym jest, że zdarzają się przeciążenia generowane na skutek wykonywania dużej ilości kroków.

Czym jest ostroga piętowa górna?

Są to  najczęściej kilkumilimetrowe wyrostki kości, które pojawiają się na podeszwowej stronie kości piętowej. W rzeczywistości są one widoczne na zdjęciu rentgenowskim. Nie przebijają się bynajmniej na wylot i nie powodują bólu przy chodzeniu. Przyczyną dolegliwości bólowych jest stan zapalny, a wyrostek kostny. Problem objawia się na rozcięgnie podeszwowym, które można porównać do mocnego hamaka, rozpinającego się pięta, a palcami stopy. Rozcięgno jest tkanką łączną, która jest kluczowym elementem, w procesie chodzenia. Jest najbardziej obciążaną strukturą w trakcie ruchu. Pomimo tego, że jest to bardzo wytrzymała struktura, to wielokrotnie powielanie niewłaściwego wzorca ruchowego może prowadzić do trwałych zmian w biomechanice ruchu i w efekcie do przeciążeń tego obszaru. Najczęściej problem z ostrogą piętową spowodowane są brakiem rozgrzewki przed planowanym wysiłkiem fizycznym lub nagłymi przeciążeniami.

Ostroga piętowa górna – jak sobie z nią radzić?

Problemy z ostrogą piętową górną są często trudnymi do wyleczenia. Spowodowane jest to najczęściej nieprawidłową diagnostyką, która niejednokrotnie uznaje ból w stopie i okolic stawu skokowego za problemy z kaletką okolicy ścięgna Achillesa, piętą Haglunda, łuszczycą, czy zespołem Reitera. Podstawą przy rozpoznaniu jest, więc badanie palpacyjne, które wykona doświadczony ortopeda. Następnie rehabilitacja skupia się na likwidacji stanu zapalnego i wykonywaniu ćwiczeń rozciągających i wzmacniających obszar stopy, stawu skokowego i mięśnia trójgłowego łydki. Dodatkowo można zastosować taping wspomagający leczenie ostrogi i włączyć zabiegi fizykoterapeutyczne, takie jak laser, prądy czy ultradźwięki. W 90% przypadków leczenie zachowawcze przynosi pożądane efekty.